Jak zaczęła się moja przygoda.
Przyroda od zawsze była bliska mojemu sercu i wypełniała mnie radością. Jako dziecko lubiłam chodzić na spacery bo zawsze wracałam z nich z bukietem polnych kwiatów, kolorowych liści czy gałęzi. Próbowałam zabierać cząstkę tego piękna ze sobą do domu. Z czasem zrozumiałam, że piękno natury najlepiej wygląda tam gdzie powstało, a fotografia jest najlepszym sposobem na zatrzymanie jej bajeczności. Pozwala nie tylko tworzyć wspomnienia i zatrzymywać ulotne chwile na dłużej, ale także dzielić się nimi i do nich wracać.
Moja niewyczerpana inspiracja.
Natura jest dla mnie źródłem niewyczerpanej inspiracji. Jej harmonia, ulotność, delikatność i siła jednocześnie, sprawia, że zawsze odnajduję w niej coś nowego. Każdego dnia przypomina mi, że w prostocie i codziennych, ulotnych momentach kryje się najwięcej piękna. Moje fotografie to próba podzielenia się tym spojrzeniem na świat.
To, co mnie najbardziej zachwyca i fascynuje to, różnorodność i zmienność krajobrazu. Po każdej, nawet najsroższej zimie przychodzi wiosna i wszystko budzi się do życia na nowo. Wiosna za oknem, budzi wiosnę w naszych sercach. Powoduje, że życie nabiera barw i kolorów, napełnia nas nadzieją na lepsze jutro.
Dlaczego to dla mnie ważne?
Przyroda stała się moją ucieczką od zgiełku codziennego życia, od nieustannego pośpiechu, czy nadmiaru myśli. Zatapiam się w nią kiedy tylko mogę, w drodze do pracy, podczas spaceru z dziećmi czy w drodze na zakupy. Nie trzeba przemierzać tysięcy kilometrów aby ją dostrzec. Wystarczy rozejrzeć się dookoła, zatrzymać się na chwilę i chłonąć jej spokój i naturalny rytm. Na chwilę zapomnieć o problemach, obowiązkach i ciągłej gonitwie. Odnaleźć harmonię i wewnętrzną równowagę.
